I тчэ жыццё гады, нібы палотны...

Сярэдняя: 4 (5 галасоў)
I тчэ жыццё гады,
                               нібы палотны
Матуля, — у пасаг і пра запас.
...У самы цяжкі час, у час самотны —
Я знала Вас!

А быў пасаг мой не зусім заможны:
Вось толькі крылы лёгкіх рук і броў.
У самы смутны час, у час трывожны
Ўзыдзі, любоў!

Я прасачу спакойнымі вачыма
Сваё жыццё без шуму, без прыкрас.
I паміраць не страшна з той прычыны,
Што помню Вас!