Не шукаю гаманлівай славы...

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Не шукаю гаманлівай славы
І вучуся сціпласці ў кабет.
Для мяне з лугоў надрэчных травы
Лепшы ў свеце вынеслі букет.

Сонца зачапілася за стрэхі,
Акрапіла мёдам верасы...
«Я люблю-ю!» — панесла
                                             ўдалеч рэха.
«Я люблю-ю!» — азваліся лясы.

«Я люблю-ю!» — пацвердзілі дубровы,
Светлыя, як лебедзя крыло.
I для песні падказала словы
Роднае палескае сяло.

У грудзях прачнулася натхненне.
I дыханне заняло.
                              «Люблю-ю!»
I душа, як чуйнае карэнне,
Зноў адчула родную зямлю...