Ты мяне аберажы...

Сярэдняя: 4.2 (20 галасоў)

Ты мяне аберажы
Чуйным часам нечакана.
На высокім рубяжы
Наша спеліцца паляна.

Не кранаюць той мурог
Ні бяда яшчэ, ні крыўда.
Маладых лісточкаў крылы
Мякка сцелюцца да ног.

Лес, нібыта з рукава,
Птушак высыпаў стазвоны.
Я й сама, як мурава,
На зямлі ляжу зялёнай.

Ты крылом мяне накрый
Тумановым за чаротам
Да світальнае зары
I да той, што ўзыдзе потым.